Historia · 8 rozdziałów · ok. 10 min czytania

Historia driftu

Jak jazda bokiem przeszła z japońskich gór na stadiony: ludzie, auta i momenty. Przewijaj, a auto pojedzie z tobą przez kolejne epoki. Kąt rośnie z każdą dekadą.

Rozdział 1 · lata 60. i 70.

Kunimitsu Takahashi. Motocyklista, który wjechał bokiem

Zanim ktokolwiek powiedział „drift”, był Kunimitsu Takahashi. W 1961 roku na 250-kubikowej Hondzie wygrał motocyklowe Grand Prix Niemiec w Hockenheim — jako pierwszy Japończyk w historii. Po ciężkim wypadku na Isle of Man TT w 1962 roku zmienił dwa koła na cztery, a od 1965 roku ścigał się już autami.

I tu zaczyna się nasza bajka. W latach 70. Takahashi wchodził w zakręty w kontrolowanym poślizgu i trzymał prędkość tam, gdzie inni dusili hamulec. Ówczesne diagonalne opony wyścigowe dobrze znosiły jazdę pod dużym kątem, a kibice kochali dym spod kół. On zbierał tytuły, trybuny zbierały szczęki z podłogi. Do dziś nazywa się go ojcem driftu.

  • 1961pierwsze zwycięstwo Japończyka w motocyklowym GP
  • 1977jedyny start w F1 — Grand Prix Japonii
  • 1940–2022Kuni-san, legenda Hondy i założyciel Team Kunimitsu

Kąt na rysunku: do 22°poglądowo, nie z pomiaru

Rozdział 2 · lata 70. i 80.

Tōge. Przełęcze, noc i agrafka za agrafką

Tōge (峠) to po japońsku przełęcz: kręta górska droga, gdzie zakręt goni zakręt. W latach 70. i 80. nocami zjeżdżali tamtędy ludzie, którzy chcieli poczuć limit auta. Wśród nich młody Keiichi Tsuchiya, który w górach ćwiczył to, co podpatrzył u Takahashiego na torze.

Klimat tych nocy rozsławiła potem manga i anime Initial D — przy której, a jakże, konsultantem był sam Tsuchiya.

Kąt na rysunku: do 32°poglądowo, nie z pomiaru

Rozdział 3 · Dorikin

Keiichi Tsuchiya. Człowiek, mit, legenda

Rocznik 1956, Tōmi w prefekturze Nagano. Ksywa: Dorikin — od „drift king”.

Na torze zadebiutował w 1977 roku w serii Fuji Freshman. Jeździł bokiem nawet tam, gdzie liczył się wyłącznie czas okrążenia, i robił to tak, że trybuny wstawały z miejsc.

W 1987 roku powstało wideo Pluspy — kaseta VHS z jego górskimi zjazdami Toyotą AE86. Taśma rozeszła się po Japonii i zainspirowała całe pokolenie przyszłych zawodowców. Tsuchiyę kosztowała zawieszenie licencji wyścigowej. Morał? Nawet Król Driftu zapłacił za jazdę po ulicy.

Potem przyszła klasa światowa. W 1995 roku Honda NSX zespołu Team Kunimitsu wygrała klasę GT2 w 24h Le Mans, a za kierownicą zmieniali się Tsuchiya, Akira Iida i… sam Kunimitsu Takahashi. Uczeń i mistrz w jednym aucie. W 1999 roku Tsuchiya dojechał w Le Mans na drugie miejsce w klasyfikacji generalnej Toyotą GT-One. Konsultował Initial D, a w „Tokyo Drift” (2006) robił za kaskadera i zagrał epizod jako wędkarz.

Najważniejsze dopiero przed nim: razem z Daijiro Inadą, szefem magazynu Option, zamieni uliczną legendę w sport z sędziami, regulaminem i trybunami.

  • 1977debiut wyścigowy, Fuji Freshman
  • 1995wygrana klasy GT2 w Le Mans z Takahashim
  • 2.miejsce w generalce Le Mans 1999

Kąt na rysunku: do 42°poglądowo, nie z pomiaru

Tōge to nasza gra — jedyna przełęcz, na której wolno pojechać bokiem.

Rozdział 4 · papier i taśma

Option, kasety VHS i pierwsze zawody

W 1981 roku Daijiro Inada założył magazyn Option — biblię japońskiego tuningu. W marcu 1988 roku ruszyło Video Option: kasety, na których drift można było wreszcie zobaczyć, a nie tylko o nim przeczytać. Przewijało się je do zdarcia taśmy.

Pod koniec lat 80. Option zorganizował z Tsuchiyą Ikaten — jedne z pierwszych zawodów stricte driftowych. A w 1996 roku ekipa Option przywiozła drift do Kalifornii: pokazy na torze Willow Springs to jedne z pierwszych udokumentowanych imprez driftowych poza Japonią.

  • 1981pierwszy numer Option
  • 1988start Video Option
  • 1996pokazy Option w Willow Springs, USA

Kąt na rysunku: do 45°poglądowo, nie z pomiaru

Rozdział 5 · D1 Grand Prix

D1 Grand Prix. Bokiem, ale z protokołem

Październik 2000, tor Ebisu w prefekturze Fukushima. Inada i Tsuchiya organizują zawody, w których każdy przejazd oceniają sędziowie. Impreza zostaje policzona jako pierwsza runda sezonu 2001 nowej serii: D1 Grand Prix.

Od teraz drift ma kryteria. Liczy się prędkość, kąt, linia i styl: trafienie w clipping pointy (te cyjanowe kropki na rysunku), płynna przekładka i dym, który zostaje w powietrzu. W tandemie dochodzi jeszcze jedno — jak blisko siedzisz rywalowi na drzwiach. Mierzalnie, sędziowsko i na zamkniętym torze.

Tsuchiya był twarzą serii przez dekadę. Z D1 rozstał się w 2011 roku.

  • Prędkość
  • Kąt
  • Linia
  • Styl

Kąt na rysunku: do 52°poglądowo, nie z pomiaru

Rozdział 6 · USA

Formula Drift. Ameryka łapie kontrę

W sierpniu 2003 roku D1 przyjechało na Irwindale Speedway w Kalifornii. Jeszcze w tym samym roku Jim Liaw i Ryan Sage założyli Formula Drift, a w 2004 roku na torze Road Atlanta odbyły się jej pierwsze zawody. Japońska szkoła spotkała amerykański rozmach — i potężne V8.

Formula D stała się najważniejszą serią w USA, a uliczna runda w Long Beach, między betonowymi ścianami, w 2019 roku przyciągnęła 25 tysięcy widzów. Rekord świata dla zawodów driftowych. Do czasu…

  • 2003założenie Formula Drift
  • 25 000widzów w Long Beach, 2019

Kąt na rysunku: do 56°poglądowo, nie z pomiaru

Rozdział 7 · Europa

Drift Masters. Europa jedzie bokiem — i mówi po polsku

W 2014 roku Dawid Karkosik i Tomasz Chwastek wystartowali z Drift Masters Grand Prix. Seria rosła: w 2018 roku zmieniła się w Drift Masters European Championship, a od 2024 roku nazywa się po prostu Drift Masters i jeździ po całej Europie — od Vallelungi pod Rzymem po Rygę.

Pierwsze trzy tytuły (2014–2016) zgarnął Piotr Więcek, w 2017 roku mistrzem został Adam Zalewski. Potem przyszła era Irlandczyków — James Deane (2018–2020) i Conor Shanahan (2023, 2025) — oraz Fina Lauriego Heinonena (2024). Więcek dołożył jeszcze mistrzostwa w 2021 i 2022 roku. Pięć tytułów. Pięć!

W 2023 roku Drift Masters wjechało na PGE Narodowy w Warszawie. Na trybunach ponad 50 tysięcy ludzi — nowy rekord świata frekwencji na zawodach driftowych. Long Beach, sorry.

  • 5tytułów mistrza Drift Masters Piotra Więcka
  • 50 000+widzów na PGE Narodowym, 2023

Kąt na rysunku: do 58°poglądowo, nie z pomiaru

Rozdział 8 · Polska

Polska. Bokiem przez cały kraj

U nas drift stoi na dwóch krajowych cyklach. Driftingowe Mistrzostwa Polski organizuje Polska Federacja Driftingu, a wrześniowe finały na Torze Poznań to już tradycja. Drift Open jeździ nieprzerwanie od ponad 17 lat; finał sezonu 2026 w Słomczynie był 85. rundą w historii cyklu.

Sezon 2026 przejdzie do historii. 12 września na PGE Narodowym rozstrzygnął się Drift Masters: rundę wygrał Conor Shanahan, ale tytuł mistrzowski pojechał do Pawła Korpulińskiego i jego Nissana S14. Piotr Więcek zamknął klasyfikację na podium. Polski hymn na Narodowym — jeśli byłeś, to wiesz.

W krajowych seriach: Kuba Przygoński został Driftingowym Mistrzem Polski 2026 po finale w Poznaniu, a w Drift Open klasę PRO wygrał Kordian Trela-Muchewicz.

  • 2026Korpuliński mistrzem Drift Masters
  • #85runda Drift Open — finał 2026 w Słomczynie

Kąt na rysunku: do 62°poglądowo, nie z pomiaru

Chcesz spróbować sam? Zacznij od toru i szkółki driftu, nie od ronda pod blokiem.

Koniec trasy? Nie, koniec rozdziału

Historia pisze się bokiem

Z górskich przełęczy na stadion na 50 tysięcy ludzi w niespełna pół wieku. Kolejne rozdziały powstają w każdy weekend sezonu — na torach, nie na ulicach.

Sprawdzone, nie zmyślone

Źródła

Daty i nazwiska sprawdziliśmy w źródłach poniżej (stan na październik 2026). Tam, gdzie źródła się rozjeżdżają — jak przy pierwszym Ikaten (1988 czy 1989) albo frekwencji na Narodowym w 2023 (53–55 tys.) — piszemy ostrożnie. Kąty na rysunku są poglądowe. Widzisz błąd? Napisz: kontakt@driftolandia.pl.

  1. Kunimitsu Takahashi — Wikipedia (EN)
  2. On the Passing of Kunimitsu Takahashi — Honda Racing
  3. Drifting (motorsport) — Wikipedia (EN)
  4. Keiichi Tsuchiya — Wikipedia (EN)
  5. 20 years ago… the 1995 24 Hours of Le Mans — 24h-lemans.com
  6. Option (car magazine) i Video Option — Wikipedia (EN)
  7. D1 Grand Prix — Wikipedia (EN)
  8. Formula D — Wikipedia (EN) i Inside Formula D from the beginning — DrivingLine
  9. Drift Masters i 2026 Drift Masters season — Wikipedia (EN)
  10. Driftingowe Mistrzostwa Polski — Wikipedia (PL)
  11. Drift Open Polish Drift Series — oficjalna strona cyklu
  12. Wyniki sezonu 2026 (Drift Masters na PGE Narodowym, DMP, Drift Open) — relacje Red Bull, Kontra, Przegląd Sportowy, pless.pl i plock.fm zebrane w naszych newsach